← Miasto

Coventry Cathedral
Katedra w Coventry znana jest także jako Katedra Św. Michała to anglikańska katedra, siedziba biskupa Coventry i centrum diecezji Coventry.
⊕ • 161853
Gotycka katedra z XIV/XV wieku została zniszczona 14 listopada 1940 w wyniku nalotu i stała się symbolem niemieckich ataków na Anglię w czasie II wojny światowej. W latach 50. XX wieku wybudowano obok nową katedrę (zachowano patrona św. Michała), podczas gdy stara katedra została przekształcona w pomnik.

Jedną z unikatowych cech katedry są tzw. Krzyże z Gwoździ. Istnieje ponad 160 takich krzyży, każdy zawiera 3 gwoździe z oryginalnej katedry, są one symbolem pokoju i zgody (jeden z krzyży został przekazany Kościołowi Pamięci w Berlinie, zniszczonemu podczas nalotów alianckich). Katedra jest także jedną z dwóch (obok katedry w Wołgogradzie) z repliką Madonny Stalingradzkiej (której oryginał znajduje się w Kościele Pamiątkowym Cesarza Wilhelma).


Strona na której można wirtualnie zwiedzać katedrę

Strona katedry




Historia starej katedry
Główna konstrukcja kościoła została wzniesiona pomiędzy końcem XIV i początkiem XV wieku. Był to na tamte czasy jeden z największych kościołów farnych w Anglii. W 1918 roku został on podniesiony do rangi katedry, w tym samym czasie powstała Diecezja Coventry. W trakcie II Wojny światowej 14-ego listopada 1940 roku niemieckie Luftwaffe zniszczyło większą część budynku. W wyniku nalotów przetrwały jedynie wieża, iglica, zewnętrzna ściana i brązowa podobizna z grobowcem pierwszego biskupa Huyshe'a Wolcott'a Yeatman-Biggs'a. Ruiny pozostały ziemią święconą i wpisane są na brytyjską listę zabytków klasy I. Iglica katedry, która sięga 90 metrów jest najwyższym punktem w mieście. Jest to także trzecia najwyższa iglica w Anglii.


Obecna katedra
Obecna Katedra Św. Michała została zbudowana obok ruin starej katedry. Budynek zaprojektowany został przez Basil Spence and Arup, a zbudowany przez John'a Laing'a. Znajduje się on na brytyjskiej liście zabytków klasy I.

Architekci projektujący katedrę wybrani zostali w trybie konkursu ogłoszonego w 1950 roku, projekt firmy Spence został wybrany z ponad dwustu zgłoszonych projektów. Spence, który otrzymał później za swoją pracę tytuł szlachecki, nalegał by zamiast odbudowywać starą katedrę zachować jej ruiny w formie ogrodu pamięci i wybudować nowy kościół. Dzięki użyciu piaskowca z Hollington do budowy nowej katedry istnieje wyraźny element jednoczący obie budowle.

Kamień węgielny pod budowę nowej katedry został położony przez królową Elżbietę II 23 marca 1956 roku. Jej uroczysta konsekracja dobyła się 25 maja 1962 roku. Na tę okazję Benjamin Britten skomponował „War Requiem”, którego prawykonanie podkreślało konsekrację katedry i odbyło się 30 maja.

Modernistyczny projekt nowej katedry spowodował wiele dyskusji, jednak od momentu otwarcia budynku szybko stał się on popularnym symbolem pojednania powojennej Brytanii. Niekonwencjonalna iglica, zwieńczająca katedrę, została umieszczona w miejscu przy użyciu helikoptera, który pilotował podpułkownik lotnictwa John Dowling.

Wnętrze katedry jest znane na całym świecie ze względu na ogromne arrasy (niegdyś uważane za największe na świecie) przedstawiające Chrystusa, które zostały one zaprojektowane przez Graham'a Sutherland'a, budzącą emocje rzeźbę „Mater Dolorosa” autorstwa John'a Bridgeman'a oraz okno baptysterium John'a Piper'a, które przestawia abstrakcyjny projekt zajmując jednocześnie całą wysokość łukowatego baptysterium. Witraże znajdujące się w nawie, stworzone przez Lawrence'a Lee, Keith'a New i Geoffrey'a Clarke odwrócone są od wiernych. Według koncepcji Spence'a przeciwne pary witraży z nawy miały przestawiać proces dorastania od narodzin do starości, z punktem kulminacyjnym w postaci niebiańskiej glorii ukazanej w oknie położonym najbliżej ołtarza – jedna część przestawiać miała Człowieczeństwo, druga Boskość. Warte uwagi jest także Great West Window znane jako Screen of Saints and Angels, wygrawerowane bezpośrednio na dekoracyjnej ścianie w ekspresjonistycznym stylu przez John'a Hutton'a. Kamień węgielny, dziesięć kamiennych tablic umieszczonych w murach katedry nazwanych Tablets of the Word, oraz chrzcielnica zostały zaprojektowane i wyrzeźbione przez niemieckiego emigranta, liternika Ralph'a Beyer'a.


Drewniany Krzyż i Krzyż z Gwoździ.
Drewniany krzyż oraz krzyż z gwoździ zostały stworzone po zbombardowaniu katedry w czasie II Wojny Światowej. Kamieniarz, Jock Forbes zobaczył w ruinach katedry dwie drewniane belki ułożone w kształcie krzyża, które natchnęły go do związania ich ze sobą. W 1964 zbudowano replikę oryginalnego Drewnianego Krzyża i umieszczono ją w ruinach katedry, na gruzach ołtarza. Natomiast oryginalny krzyż obecnie przebywa na schodach łączących Katedrę ze znajdującą się poniżej St. Michael's Hall.

Kolejny krzyż stworzony został przez rektora Richard'a Howard'a, który połączył ze sobą trzy gwoździe z kratownicy dachu katedry. Krzyż ten przeniesiono później do nowego kościoła, gdzie zajmuje centralne miejsce na ołtarzu. Krzyż z gwoździ stał się symbolem pokoju i pojednania pomiędzy narodami świata. Na świecie znajduje się ponad 160 Krzyży z Gwoździ, wszystkie z nich przypominają krzyż stworzony z trzech gwoździ znalezionych w ruinach katedry. Jeden z krzyży został podarowany berlińskiemu kościołowi Kaiser Wilhelm Memorial Church, który został zniszczony przez alianckie bomby w trakcie atakowania Berlina. Replikę krzyża podarowano także znajdującej się w Berlinie Kaplicy Pojednania (Kapelle der Versöhnung).



Photo credit: LK34 / Foter / CC BY-SA